::ISLAMPP.COM::     دانلود کل سایت بصورت آفلاین! کلیک کنید     ::ISLAMPP.COM::     @ توجه توجه @ به سؤالات تکراری پاسخ داده نخواهد شد، پس لطفا قبل از ارسال سوال، در سایت جستجو کنید@

 اخبار جديد

صفحه أصلى

فتاواى متن

فتاواى صوتى

فتاواى تصويرى

گروهبندى فتاوى

كتابخانه فتاوى

جديدترين فتاوى

دانلود کتاب

اصول و تعبير خواب

فرستادن سؤال

جستجو در سايت

پيشنهادات و انتقادات

ارتباط با ما

درباره ما

آمار سايت

1548130 تعداد بازديد سايت

29705 تعداد كل فتاوى

9091 تعداد فتاواى متن

11381 تعداد فتاواى صوتى

9233 تعداد فتاواى تصويرى

143426012 تعداد كل فتاواى خوانده وشنيده شده

5873 تعداد كل فتاواى ارسال شده

 

نمايش فتاوى

 

فتاوى -->> -->>  فتواى انتخاب شده

حکم نژادگرایی و ملی گرایی در بین مسلمانان خاصتا در بین اقوام افغانستان
شماره فتوى 6365

تعداد بازديد 4922

فرستادن به دوست 

 چاپ كردن

تاريخ اضافه 2011-05-29

 

در کشور ما بسیار رواج است که تو پشتون هستی تو هزاره هستی تو تاجیک هستی و امثال اینها لطف نموده موضوع را بشکل مفصل بیان نماید.


الحمدلله،

این عمل نوعی از نژاد پرستی و ملی گرایی است که شریعت آنرا جایز نمی داند زیرا موجب تفرقه و اختلاف مسلمانان و موجب خوشحالی کفار می شود، و این کفار هستند که با این ترفند یعنی تقویت حس ملی گرایی و نژاد پرستی در بین اقوام مختلف قصد دارد تا اتحاد مسلمانان را در هم بشکنند و راحتتر مسلمانان را به استعمار بکشاند.

پس مسلمانان باید هوشیار باشند و مواظب نیرنگ و حربه ی کفار باشند، و مبنای دوستی را بر عقیده و ایمان بگذارند نه بر رنگ و نژاد و قبیله..

الله تعالی می فرماید :« وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِیَاءُ بَعْضٍ» [توبه: 71] « مردان و زنان با ایمان یار و دوست یکدیگرند.»

در این آیه خداوند متعال مومنان را دوست یکدیگر می داند، یعنی ایمان ملاک دوستی است نه قوم و قبیله و نژاد..

هرکس که دعوت به سوی قبیله و نژاد خود کند او جاهلی است که باید نصیحت شود..

بر داعیان دین واجب است تا مسلمانان را از خطر این نیرنگ کفار آگاه کنند تا مبادا مسلمانان متفرق شوند و بجای مبارزه با کفار، به جنگ با هم بپردازند..

لله تعالی می فرماید :« لَا تَجِدُ قَوْمًا یُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْیَوْمِ الْآخِرِ یُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ کَانُوا آبَاءَهُمْ أَوْ أَبْنَاءَهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِیرَتَهُمْ» [مجادله: 22]

« هیچ قومی را نمی یابی که به الله و روز واپسین ایمان آورده باشند در حالی که در حالی که با کسانی که با الله و رسولش مخالفت کرده اند دوستی کنند، هر چند آنها پدران یا پسران یا برادران یا خویشانشان باشند.»

شیخ الاسلام ابن تیمیه می گوید: هر شعاری و عملی که با اصل اسلام و قرآن فاصله بگیرد و معیار آن نژاد، وطن، مذهب و طریقه باشد از امور جاهلیت است؛ هنگامی که بین دو نفر از مسلمانان یک مهاجر و یک انصار مشاجره ای در گرفت و هر کدام گروه خود را به کمک طلبید، رسول الله صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّم فرمود:« أَبِدَعْوَی الجَاهِلیةِ وأنا بَیْنَ أَظْهُرِکُمْ »(«تفسیر ابن کثیر» 1/390). « آیا در حالی که من بین شما هستم فریاد جاهلانه سر می دهید؟» پیامبر صلی الله علیه وسلم با مشاهده ی این موضوع بسیار ناراحت شد. « مجموع الفتاوی» ( 28/328 ، 329) .

 

بنابراین باید آگاه بود و مواظب نیرنگ کفار باشیم، همانها بودند که با ترویج ملی گرایی و نژاد پرستی در بین مردمان امپراطوری عثمانی بذر اختلاف و تفرقه را میانشان پاشیدند تا آنکه متاسفانه هر یک از اقوام ترک و عرب و کُرد که سربازان امپراطوری عثمانی بودند به جان هم افتادند و کفار صلیبی موفق شدند با این ترفند این امپراطوری را که حامی مسلمانان جهان بود و از آنها پشتیبانی می کرد را نابود کنند و به چندین کشور کوچک و بزرگ تبدیل نمودند تا بدین طریق قدرت مسلمانان را تضعیف کنند و دیگر نتوانند خلافت اسلامی داشته باشند.

اشغالگران افغانستان سالهاست که در آنجا درمانده هستند و نمی توانند بر کشور مجاهد پرور افغانستان سیطره کامل یابند، بنابراین می خواهند با ترویج ملی گرایی در بین اقوام مختلف و مسلمان آنجا به همان روشی که خلافت عثمانی را نابود کردند، بر افغانستان نیز سیطره یابند و آنها را ضعیف و وابسته به خود نمایند و از دور تحت استعمار کشورهای غربی دربیایند.

و این ترفند یعنی رواج فرهنگ قبیله و ملیت گرایی بسیار بسیار بیشتر از سلاحهای بزرگ و کوچک کفار برای مسلمانان خطرناکتر و زیان آور تر است.

پس مسلمانان افغانستان و سایر کشورهای دیگر بایستی هوشیار باشند و بجای دعوت به ملی گرایی و قوم و قبیله، مردم را بر اساس ایمان و کتاب و سنت دوست بدارند، حتی اگر از قبیله و ملیت آنها هم نباشد..

یک تاجیک مومن با یک پشتون مومن و یک ترکمن مؤمن و یک هزاره مومن همگی برادر و دوستدار یکدیگر هستند، و ملیت برای آنها اهمیت چندانی ندارد، حداقل دین را بر ملیت ترجیح می دهند..

وقتی که مؤمن هم ایمان داشته باشد و هم  به گناهان آلوده باشد، به خاطر ایمانش با او محبت دوستی می‌کنیم و به خاطر گناهانش از او خوشمان نمی‌آید ولی باز او را از بی ایمانی دوست تر داریم و او را بر کافری – حتی اگر برادر مان باشد- ترجیح می دهیم.

 

به مقاله ی مفصلی از علامه عبدالعزیز ابن باز در خصوص خطر ترویج نژادپرستی و ملیت گرایی به فتوای (1071) مراجعه نمایید.

 

والله اعلم

وصلی الله وسلم علی محمد وعلی آله وأصحابه والتابعین لهم بإحسان إلی یوم الدین

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com