::ISLAMPP.COM::     دانلود کل سایت بصورت آفلاین! کلیک کنید     ::ISLAMPP.COM::     @ توجه توجه @ به سؤالات تکراری پاسخ داده نخواهد شد، پس لطفا قبل از ارسال سوال، در سایت جستجو کنید@

 اخبار جديد

صفحه أصلى

فتاواى متن

فتاواى صوتى

فتاواى تصويرى

گروهبندى فتاوى

كتابخانه فتاوى

جديدترين فتاوى

دانلود کتاب

اصول و تعبير خواب

فرستادن سؤال

جستجو در سايت

پيشنهادات و انتقادات

ارتباط با ما

درباره ما

آمار سايت

1528391 تعداد بازديد سايت

29705 تعداد كل فتاوى

9091 تعداد فتاواى متن

11381 تعداد فتاواى صوتى

9233 تعداد فتاواى تصويرى

142989745 تعداد كل فتاواى خوانده وشنيده شده

3516 تعداد كل فتاواى ارسال شده

 

نمايش فتاوى

 

فتاوى -->> -->>  فتواى انتخاب شده

حکم غیبت کسی که نماز نمی خواند و یا زیاد گناه می کند
شماره فتوى 6378

تعداد بازديد 4843

فرستادن به دوست 

 چاپ كردن

تاريخ اضافه 2011-06-02

 

آیا غیبت انسانی که نماز نمی خواند یا انسانی که خیلی گناهکار است درست است؟


الحمدلله،

خیر جایز نیست (مگر به شروطی که ذکر خواهد شد).

زیرا اولا غیبت کردن - هر انسانی که باشد- موجب می شود که زبان به غیبت عادت کند.

دوما اگر انسانی گناه کار است، باید وی را در خفاء نصیحت و امر به معروف و نهی از منکر نمود نه آنکه وی را غیبت نمود و گناهانش را فاش کرد.

خداوند متعال می فرماید: « لاَّ یُحِبُّ اللّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوَءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلاَّ مَن ظُلِمَ وَکَانَ اللّهُ سَمِیعًا عَلِیمًا» (نساء 148). یعنی: خداوند دوست ندارد کسی با سخنان خود، بدیها(ی دیگران) را اظهار کند؛ مگر آن کس که مورد ستم واقع شده باشد. خداوند، شنوا و داناست. یعنی‌: کسی‌ که‌ مورد ستم‌ قرار گرفته‌، این‌ حق‌ را دارد که‌ بانگ‌ بردارد، داد بکشد وبگوید: فلانی‌ بر من‌ ستم‌ کرد. همچنین‌ مظلوم‌ می‌تواند از ظالم‌ شکایت‌ کند و بگوید: «فلان‌ بر من‌ ستم‌ کرد، یا فلان‌ شخص‌ ستمگری‌ است». لذا برای‌ کسی‌ که‌ موردستم‌ قرار می‌گیرد، جایز است‌ تا علیه‌ ستمگرش‌ سخنی‌ را بر زبان‌ آورد که‌ برای‌ او بد و آزار دهنده‌ باشد.

اما اگر مسلمانی روزی مرتکب گناهی شد، نباید وی را غیبت کرد و یا گناهش را افشا نمود.

از ابوهریره رضی الله عنه روایت است : پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود : (من ستر مسلما ستره الله فی الدنیا و الآخرة) مسلم (2699).

یعنی: هر کس عیب مسلمانی را بپوشاند، خدا عیب او را در دنیا و آخرت می‌پوشاند».

مگر آنکه شخص مبتدع یا شرور و فاسقی باشد که خوف این باشد که بر اثر رفاقت با او دیگران نیز به مرض فسق و بدعت او مبتلا شوند که در این شرایط می توان از باب تحذیر مردم برای دوری کردن از بدعت و فسقش از او در بین مردم سخن گفت، البته بعد از آنکه نصیحت و امر به معروف و نهی از منکر او نتیجه ی مثبت نداد و آن فرد مبتدع یا شرور همچنان بر راه خود استوار ماند.

یا اگر فردی تارک نماز است و با اسلام و شریعت نیز مخالفت و تبلیغات سوء می کند، باز می توان مردم را از باب تحذیر از او آگاه نمود و غیبتش ایرادی ندارد (البته غیبت مواردی از او جایز است که مربوط به اعمال و اخلاق و عقاید منکر و ضد دینیش باشد).

اما غیبت کردن به نحوه ی خلقت آنها از قبیل گفتن اینکه فلانی بینیش چنین است و یا چشمش چنان است و از این قبیل سخنان جایز نیست زیرا نوعی استهزاء به خلقت خداوند متعال است.

 

اما یکسری از غیبت ها هستند که مباح و جایز هستند که می توانید در فتوای (5016) مطالعه کنید. و در مورد حکم غیبت کافر به فتوای (4705) مراجعه کنید.

 

والله اعلم

وصلی الله وسلم علی محمد وعلی آله وأصحابه والتابعین لهم بإحسان إلی یوم الدین

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com