::ISLAMPP.COM::     دانلود کل سایت بصورت آفلاین! کلیک کنید     ::ISLAMPP.COM::     @ توجه توجه @ به سؤالات تکراری پاسخ داده نخواهد شد، پس لطفا قبل از ارسال سوال، در سایت جستجو کنید@

 اخبار جديد

صفحه أصلى

فتاواى متن

فتاواى صوتى

فتاواى تصويرى

گروهبندى فتاوى

كتابخانه فتاوى

جديدترين فتاوى

دانلود کتاب

اصول و تعبير خواب

فرستادن سؤال

جستجو در سايت

پيشنهادات و انتقادات

ارتباط با ما

درباره ما

آمار سايت

1505549 تعداد بازديد سايت

29705 تعداد كل فتاوى

9091 تعداد فتاواى متن

11381 تعداد فتاواى صوتى

9233 تعداد فتاواى تصويرى

142573935 تعداد كل فتاواى خوانده وشنيده شده

2842 تعداد كل فتاواى ارسال شده

 

نمايش فتاوى

 

فتاوى -->> -->>  فتواى انتخاب شده

حقوق کافران در شریعت اسلامی چیست؟
شماره فتوى 6613

تعداد بازديد 4792

فرستادن به دوست 

 چاپ كردن

تاريخ اضافه 2011-07-18

 

حق کافر بر مسلمان چه بوده لطف نموده در این مورد بر من جواب ارائه فرمایید.


الحمدلله،

 نخست باید گفت که خداوند متعال دینی غیر از اسلام را از هیچ کسی نمی‏پذیرد و شریعتی غیر از آن را نمی‏پسندد، چرا که می‏فرماید:

« وَمَنْ یَبْتَغِ غَیْرَ الْإِسْلَامِ دِینًا فَلَنْ یُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِی الْآَخِرَةِ مِنَ الْخَاسِرِینَ» (آل عمران: 85).

«هرکس‏ دینی سوای اسلام را پیروی کند، هرگز از او پذیرفته نخواهد شد و او روز قیامت جز زیانکاران خواهد بود».

پس مسلمان معتقد است که تمام ادیان بجز دین اسلام باطل و منسوخ هستند و پیروان ادیان دیگر کافر و پیروان دین اسلام مسلمان و پیرو حق می‏باشند، این عقیده بر گرفته از آیات قرآن و احادیث رسول اکرم صلی الله علیه وسلم می‏باشد.

بنابراین رفتار و عملکرد یک مسلمان در برابر کافری چنین است:

 1- به کفر کافر راضی نمی‏شود و آنرا تائید نمی‏کند، زیرارضایت به کفر، کفر است.

 2- بغض مسلمان نسبت به کافر بخاطر مبغوض بودن او نزد خداوند متعال است. مادام که خداوند کافر را بخاطر کفرش مبغوض می‏داند، مسلمان نیز با وی بغض می‏ورزد.

 3- مسلمان با کافر مودت و پیمان دوستی ندارد، زیرا خداوند می‏فرماید:

 « لَا یَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْکَافِرِینَ أَوْلِیَاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِینَ » (آل عمران: 28).

«مؤمنان، مؤمنان را گذاشته‏ باکفار پیمان دوستی بر قرار نکنند»،

 و می‏فرماید: « لَا تَجِدُ قَوْمًا یُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْیَوْمِ الْآَخِرِ یُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ کَانُوا آَبَاءَهُمْ أَوْ أَبْنَاءَهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِیرَتَهُمْ » (مجادلة: 22).

«نمی‏یابی قومی را که مؤمن به خدا و روز قیات باشند که با دشمنان‏ خدا و رسول مودت و دوستی کنند. ولو اینکه آنها پدارن، فرزندان، برادارن و خویشاوندان آنان باشند».

4- اگر کافر از اهل حرب نباشد، یعنی کشور مسلمانان را اشغال نکرده باشد، پس مسلمان درباره او عدالت و انصاف را باید رعایت کند و در نفع رسانی باو بخل نورزد. زیرا خداوند می‏فرماید:

« لَا یَنْهَاکُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذِینَ لَمْ یُقَاتِلُوکُمْ فِی الدِّینِ وَلَمْ یُخْرِجُوکُمْ مِنْ دِیَارِکُمْ أَنْ تَبَرُّوهُمْ وَتُقْسِطُوا إِلَیْهِمْ إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُقْسِطِینَ» (ممتحنه: 8).

 «خداوند از احسان و نیکی و انصاف در حق آن عده از کفار که با شما مسلمانان نمی‏جنگند و شما را از خانه و کاشانه بیرون نمی‏کنند، منع نمی‏کند. همانا خداوند اهل انصاف را می‏پسندد».

 این آیه کریمه اقساط با کفار را که عبارت است از عدل و انصاف مباح قرار داده و بجز کفار محارب، کسی دیگر را مستثنی نکرده است، درباره کفاری که در حال جنگ با مسلمانان هستند که در اصطلاح قرآن محارب گفته می‏شوند، قوانین و احکام بخصوصی وجود دارد.

 5- هرگاه انسان کافری (غیر محارب) اگر گرسنه شد به او غذا بدهد و اگر تشنه بود به او آب دهد، اگر بیمار شود، او را مداوا کند، از موارد هلاکت او را نجات بخشد و بی‏دلیل او را آزار نرساند. زیرا در حدیث آمده است «اِرْحَمُوا مَنْ فِی الأَرْضِ یَرْحَمْکُم مَن فِی السَّماءِ» (طبرانی و حاکم). «بر اهل زمین‏ ترحم کنید تا اهل آسمان بر شما ترحم کنند». السلسلة الصحیحة 925.

 و آمده است: «فِی کُلِّ ذِیْ کَبَدٍ رَطْبَتُهُ أَجْر» «ترحم به هر موجود زنده موجب پاداش است». (احمد و ابن ماجه).

 

 6- همچنین مسلمان شرعا مجاز نیست که به کافر غیرحربی کوچکترین آزاری برساند خواه آزار مالی باشد یا جانی و روحی. زیرا در حدیث آمده است، خداوند می‏فرماید: «ای بندگان من، من هر گونه ظلم و ستم را بر خود حرام قرار داده‏ام و آن را میان شما نیز حرام می‏دانم، لذا بر یکدیگر ستم نکنید». (مسلم).

7- هدیه دادن و هدیه گرفتن و خوردن طعام کافر اهل کتاب (یهودی و نصرانی) جایز است.چون در قرآن آمده است: « وَطَعَامُ الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتَابَ حِلٌّ لَکُمْ » (المائدة: 5). «طعام اهل کتاب برای شما حلال است». و از روایات صحیح ثابت است‏ وقتی یهود مدینه رسول اکرم صلی الله علیه وسلم را برای طعام دعوت می‏کردند. آن حضرت دعوت آنان را می‏پذیرفت و طعام آنان را تناول می‏فرمود.

8- انسان مسلمان نکاح زن مسلمان با مرد کافر را ممنوع و نکاح زن کتابیه را برای خود جایز می‏داند. خداوند درباره ممنوع بودن ازدواج زن مسلمان با کافر، می‏فرماید:

« لَا هُنَّ حِلٌّ لَهُمْ وَلَا هُمْ یَحِلُّونَ لَهُنَّ » (الممتحنة: 10).

«زنان مؤمنه برای کفار حلال نیستند و نه مردان کافر برای زنان مؤمن».

 و می‏فرماید: « وَلَا تُنْکِحُوا الْمُشْرِکِینَ حَتَّی یُؤْمِنُوا »(البقرة: 221).

«با مشرکان ازدواج نکنید و آنان را ازدواج ندهید تا ایمان نیاورده‏اند».

خداوند درباره جواز نکاح زن کتابیه می‏فرماید:

« وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ الْمُؤْمِنَاتِ وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتَابَ مِنْ قَبْلِکُمْ إِذَا آَتَیْتُمُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ مُحْصِنِینَ غَیْرَ مُسَافِحِینَ وَلَا مُتَّخِذِی أَخْدَانٍ » (المائدة: 5).

«حلال است‏ برای شما زنان عفیفه و پاکدامن از اهل کتاب وقتی که شما مهریه آنان را بپردازید، و منظور از نکاح حصول عفت باشد نه شهوت رانی و ایجاد رابطه پنهانی و دوستی مخفیانه».

 

 9- وقتی کافر عطسه زند و حمد خدا را بگوید، مسلمان باید با این کلمات عطسه او را پاسخ بدهد «یَهْدِیکُمُ اللَّهُ وَیُصْلِحُ بَالَکُمْ» خداوند شما را هدایت کرده و اصلاح بفرماید: در حدیث آمده است، یکی از یهودیان در خدمت رسول اکرم صلی الله علیه وسلم آمد و عطسه زد، تا رسول اللّه در حق او «یرحمک اللّه» گوید، اما رسول اکرم صلی الله علیه وسلم بجای «یَرْحَمَکُمُ اللَّهُ» «یَهْدِیکُمُ اللّهُ وَیُصْلِحُ بَالَکُمْ» فرمود.

10- مسلمان وقتی کافر را می‏بیند، ابتدا به سلام نکند و اگر چنانچه کافر، مسلمان را سلام گوید، مسلمان فقط با کلمه «وعلیکم» آن را پاسخ دهد، چون در حدیث آمده است رسول اکرم صلی الله علیه وسلم فرمود: «إذا سَلَّمَ عَلَیْکُمْ أَهْلُ الْکِتابِ فَقُوْلُوْا وَعَلَیْکُمْ» «هرگاه اهل کتاب به شما سلام گوید، شما در جواب فقط «وعلیکم» بگوئید». (متفق علیه).

11- مسلمان باید با سنت و رسوم و شیوه‏های کفار مخالفت کند و در اموری که ضروری نیستند از هرگونه مشابهت با آنان جدا خود داری کند. مثلا اگر کافر ریش و محاسن خود را تیغ می‏زند، مسلمان باید محاسنش را بگذارد، و اگر کافر محاسن خود را رنگ نمی‏کند، مسلمان باید از رنگ و خضاب استفاده کند، در پوشیدن لباس نیز مسلمان باید با شیوه‏های کفار مخالفت کند، زیرا رسول اکرم صلی الله علیه وسلم می‏فرماید: «مَنْ تَشَبَّهَ بِقَوْمٍ فَهُوَ مِنْهُمْ» «هر کس مشابهت با قومی را اختیار کند از آنها محسوب‏ می‏گردد» (متفق علیه). و می‏فرماید: «با گذاشتن محاسن و کوتاه کردن سبیل‏ها، با کفار مخالفت کنید». و می‏فرماید: «إِنَّ الْیَهُودَ وَالنَّصَارَی لا یَصْبُغُونَ، فَخَالِفُوهُمْ» یعنی یهود و نصاری لحیه و محاسن خود را خضاب نمی‏زنند، شما مسلمانان در این امر با آنان مخالفت کنید»، یعنی محاسن و موهای سر را بارنگ زرد یا سرخ رنگ کنید، و از رنگ سیاه خالص بپرهیزید، زیرا در حدیث آمده است، رسول اکرم صلی الله علیه وسلم فرمودند: «غَیِّرُوْا هَذَا (الشعرالأبیض) وَاجْتَنِبُوْا السِّوادَ» «رنگ موهای سفید را تغییر دهید، واز رنگ سیاه خالص بپرهیزید».

 

والله اعلم

وصلی الله وسلم علی محمد وعلی آله وأصحابه والتابعین لهم بإحسان إلی یوم الدین

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com