::ISLAMPP.COM::     دانلود کل سایت بصورت آفلاین! کلیک کنید     ::ISLAMPP.COM::     @ توجه توجه @ به سؤالات تکراری پاسخ داده نخواهد شد، پس لطفا قبل از ارسال سوال، در سایت جستجو کنید@

 اخبار جديد

صفحه أصلى

فتاواى متن

فتاواى صوتى

فتاواى تصويرى

گروهبندى فتاوى

كتابخانه فتاوى

جديدترين فتاوى

دانلود کتاب

اصول و تعبير خواب

فرستادن سؤال

جستجو در سايت

پيشنهادات و انتقادات

ارتباط با ما

درباره ما

آمار سايت

1548893 تعداد بازديد سايت

29705 تعداد كل فتاوى

9091 تعداد فتاواى متن

11381 تعداد فتاواى صوتى

9233 تعداد فتاواى تصويرى

143439192 تعداد كل فتاواى خوانده وشنيده شده

6100 تعداد كل فتاواى ارسال شده

 

نمايش فتاوى

 

فتاوى -->> -->>  فتواى انتخاب شده

دعوت ریا کارانه: دعوت به خاطر تقارب میان ادیان
شماره فتوى 7287

تعداد بازديد 4829

فرستادن به دوست 

 چاپ كردن

تاريخ اضافه 2012-05-14

 

حکم دعوت به تقارب بین ادیان چیست؟


الحمدلله،

روش صحیح و درست همان اسلوب و روشی است که خداوند برای تثبیت و استقرار ایمان در دلها، آنرا به ‏ما نشان داده است و باید برای هدایت خود و راهنمایی مردم پایبند به آن باشیم و مردم را موافق آن تربیت ‏کنیم. ‏

دشمنان خدا و فریب خوردگان این امت می خواهند این روش و اسلوب قرآنی را با دعوت تقارب و ‏آشتی میان ادیان عیب دار و بدنام کنند. لذا کنگره ها و کنفرانسهایی بدین منظور ترتیب می دهند که به جز ‏بی اعتمادی نسبت به دین و ابهام و گنگی در آن هیچ نتیجه دیگری ندارد .‏

مسلمانانی که این گونه مجالس و محافل را برگزار می کنند و تشکل میدهند، در واقع دچار اشتباه و ‏خطای بزرگی شده اند زیرا آنها می خواهند اسلام را با یهودیت و مسیحیت یکسان نمایند و آنرا در بوته ‏بحث و جدال قرار دهند. ‏

اگر این آقایان به جای این کار در ارتباط با دیگر مذاهب این اسلوب قرآنی را اختیار می کردند، عذرآنان ‏پذیرفته   می شد، چنان که قرآن میفرماید:

‏« قُلْ یَا أَهْلَ الْکِتَابِ تَعَالَوْاْ إِلَی کَلَمَةٍ سَوَاء بَیْنَنَا وَبَیْنَکُمْ أَلاَّ نَعْبُدَ إِلاَّ اللّهَ وَلاَ نُشْرِکَ بِهِ شَیْئًا وَلاَ یَتَّخِذَ بَعْضُنَا ‏بَعْضاً أَرْبَابًا مِّن دُونِ اللّهِ فَإِن تَوَلَّوْاْ فَقُولُواْ اشْهَدُواْ بِأَنَّا مُسْلِمُونَ»   آل عمران: 64‏

‏ ‏ (بگو: ای اهل کتاب! بیائید به سوی سخن دادگرانه‌ای که میان ما و شما مشترک است (و همه آن را بر ‏زبان می‌رانیم، بیائید بدان عمل کنیم، و آن این) که جز خداوند یگانه را نپرستیم و چیزی را شریک او نکنیم و ‏برخی از ما برخی دیگر را، به جای خداوند یگانه، به خدائی نپذیرد. پس هرگاه (از این دعوت) سر بر تابند، ‏بگوئید: گواه باشید که ما منقاد (اوامر و نواهی خدا) هستیم.) ‏

‏ آنان می بایست بطلان و اشتباهات ادیان را به نحو احسن بیان می کردند و دین حق را به آنان نشان ‏می‌دادند و برای آنان اقامه حجت و دلیل می کردند، نه اینکه خواستار دوستی و محبت آنان می شدند و آنان ‏را در باطل و نارواهایشان حمایت می کردند. ‏

آنان که اسلام را با سایر ادیان و مذاهب و فلسفه ها مخلوط می کنند و به گمان خود میان نصوص قرآنی ‏و سخنان پیروان ادیان توفیق و تلفیق ایجاد کنند تا به نقطه ای برسندکه اسلام و سایر ادیان را به هم نزدیک و ‏در نهایت آشتی دهند، سخت در اشتباه بوده و راه را گم کرده و درتصمیم خود دچار توهم شده اند، زیرا ‏اسلام دین الهی و مقدسی است که بر زندگی و زنده ها حافظ و نگهبان است و هیچ گونه نیازی ندارد به این ‏که میان آن و سایر ادیان تطبیق و آشتی صورت دهیم، در ادیان دیگر ناروا و اباطل و گاهی هم صلاح وجود ‏دارد، اما اسلام سراسر حق و صلاح است و رسالت و وظیفه ما این است که کتاب و دین پروردگارخود را ‏متمایز از سایر ادیان و کتب، نگاه داریم ‏

‏«قَد تَّبَیَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَیِّ » البقرة: 256‏‎ ‎

‏(چرا که هدایت و کمال از گمراهی و ضلال مشخّص شده است.)‏

تا مردم بدان بگروند وآن را صاف وپاک و دور از خلط بهم آمیختگی بیابند.‏

خداوند کسانی را که در پی خلط وبهم آمیختن اسلام با سایر ادیان هستند و به گمان خود می خواهند راه ‏وسطی را میان اسلام و ادیان پیدا کنند نکوهش کرده است و این عمل را از جمله اعمال منافقین معرفی نموده ‏است.چنان که می فرماید: ‏

‏« وَإِذَا قِیلَ لَهُمْ تَعَالَوْاْ إِلَی مَا أَنزَلَ اللّهُ وَإِلَی الرَّسُولِ رَأَیْتَ الْمُنَافِقِینَ یَصُدُّونَ عَنکَ صُدُودًا * فَکَیْفَ إِذَا أَصَابَتْهُم مُّصِیبَةٌ بِمَا قَدَّمَتْ أَیْدِیهِمْ ثُمَّ جَآؤُوکَ یَحْلِفُونَ بِاللّهِ إِنْ ‏أَرَدْنَا إِلاَّ إِحْسَانًا وَتَوْفِیقًا» النساء: 61 - 62‏‎ ‎

‏( ‏و زمانی که بدیشان گفته شود: به سوی چیزی بیائید که خداوند آن را (بر محمّد) نازل کرده است، و به ‏سوی پیغمبر روی آورید (تا قرآن را برای شما بخواند و رهنمودتان دارد)، منافقان را خواهی دید که سخت ‏به تو پشت می‌کنند (و از تو می‌گریزند و دیگران را نیز از تو باز می‌دارند). ‏ امّا چگونه است که چون به سبب ‏‏(خبث نفوس و سوء) اعمالشان بلائی بدانان رسد (و پناهی جز تو نداشته باشند) به پیش تو می‌آیند و به خدا ‏سوگند می‌خورند که ما (از اقوال و اعمال خود منظوری و) مقصودی جز خیرخواهی (مردم) و اتّحاد (ملّت) ‏نداشته‌ایم.) ‏

‏ هر گاه به آنان (منافقین) گفته می شود که بیایید به سوی آنچه خداوند فرستاده و بیائید به سوی رسول او، ‏منافقین را می بینی که خود را از ْآمدن به سوی تو باز می‌دارند، پس چگونه آنگاه که دچار مصیبت می شوند ‏به سبب آنچه که مرتکب شده اند بیش تو می آیند و سوگند یاد می کنند و می گویند: تنها قصد ما احسان و ‏توفیق بوده است.‏

 

والله اعلم

وصلی الله وسلم علی محمد وعلی آله وأصحابه والتابعین لهم بإحسان إلی یوم الدین

منبع: کتاب "عقیده و ایمان"؛ دکتر عمر سلیمان اشقر.‏

IslamPP.Com