::ISLAMPP.COM::     دانلود کل سایت بصورت آفلاین! کلیک کنید     ::ISLAMPP.COM::     @ توجه توجه @ به سؤالات تکراری پاسخ داده نخواهد شد، پس لطفا قبل از ارسال سوال، در سایت جستجو کنید@

 اخبار جديد

صفحه أصلى

فتاواى متن

فتاواى صوتى

فتاواى تصويرى

گروهبندى فتاوى

كتابخانه فتاوى

جديدترين فتاوى

دانلود کتاب

اصول و تعبير خواب

فرستادن سؤال

جستجو در سايت

پيشنهادات و انتقادات

ارتباط با ما

درباره ما

آمار سايت

1539843 تعداد بازديد سايت

29705 تعداد كل فتاوى

9091 تعداد فتاواى متن

11381 تعداد فتاواى صوتى

9233 تعداد فتاواى تصويرى

143218532 تعداد كل فتاواى خوانده وشنيده شده

5081 تعداد كل فتاواى ارسال شده

 

نمايش فتاوى

 

فتاوى -->> -->>  فتواى انتخاب شده

حکم سلام نکردن به کسانی که اهل معصیت هستند و قطع رابطه با آنها
شماره فتوى 7774

تعداد بازديد 4832

فرستادن به دوست 

 چاپ كردن

تاريخ اضافه 2013-02-21

 

آیا سلام‌کردن به افرادی که اهل معصیت هستند، درست است؟ و آیا قطع رابطه با آنها جایز است؟


الحمدلله،

قبل از این که به این پرسش پاسخ دهم، می‌خواهم از شما سؤالی بکنم؟

آیا افرادی که مرتکب معصیت می‌شوند، کافر اند یا مؤمن؟

جواب این است: افرادی که مرتکب معصیت می‌شوند، چون به خدا ایمان دارند، مؤمن اند، و چون مرتکب گناهان کبیره می شوند، فاسق شمرده می‌شوند، پس مادامی که اینگونه اند از دایرة ایمان خارج نیستند، و قطع رابطه از آنها جایز نیست، زیرا پیامبر صلی الله علیه وسلم فرموده است: «لاَ یَحِلُّ لِمُؤمنٍ أَنْ یَهْجُرَ أَخَاهُ فَوْقَ ثَلاَثِ لَیَالٍ، یَلْتَقِیَانِ فَیُعْرِضُ هَذَا وَیُعْرِضُ هَذَا، وَخَیْرُهُمَا الَّذِی یَبْدَأُ بِالسَّلاَمِ». یعنی: «برای هیچ مسلمانی جایز نیست که بیش از سه روز از برادرش قهر کند، و وقتی که با یکدیگر برخورد می‌کنند، هریک از دیگری روی‌گردان می‌شود، و بهترین این دو همان است که ابتدا اسلام می‌کند». بخاری (6077) و مسلم شماره (25 – 2560).

پس اگر گذرتان بر فردی افتاد که گناه انجام می‌داد، و گناهش گناهی بود که او را از دایرة ایمان بیرون نمی‌کرد، او را سلام کنید و او را به سوی خدا دعوت کن و نصیحتش کن تا از گناه دست بکشد و با او با نرمی سخن بگو، شاید پند بپذیرد و یا ترس الهی او را فرا گیرد.

بدان برادر تو فکر می‌کنی که باید از انجام‌دهندة گناه قطع رابطه کنی، اما به نظر من تو باید گناهی را که آن فرد انجام می‌دهد، ترک کنی و ترک‌گفتن و قطع رابطه با فردی که گناه را انجام می‌دهد درست نیست، مگر این که در ترک‌گفتن و قطع رابطه با او مصلحتی باشد، یعنی ترک رابطه باعث شود تا او گناه را ترک نماید، در این صورت چون قطع رابطه راه حل و موجب تربیت او می‌شود، اشکالی ندارد که با او قطع رابطه کنید.

خلاصه این که قهرکردن از مؤمن و ترک‌گفتن او جایز نیست، گرچه فاسق باشد، مگر این که در قطع رابطه با او فایده‌ای باشد و آن فایده همان دست‌کشیدن او از گناه می‌باشد، شاید کسی بگوید که: پیامبر صلی الله علیه وسلم با کعب بن مالک و آن دو همراهش قطع رابطه نمود. در جواب باید گفت: پیامبر صلی الله علیه وسلم با آنها قطع رابطه کرد، چون در قطع رابطه با آنها فائده بزرگی بود و آنها آنگونه که خداوند حالت‌شان را بیان داشته است، چنین شدند: « حَتَّی إِذَا ضَاقَتْ عَلَیْهِمُ الأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَیْهِمْ أَنفُسُهُمْ وَظَنُّواْ أَن لاَّ مَلْجَأَ مِنَ اللّهِ إِلاَّ إِلَیْهِ » [توبه: 118]. یعنی: «تا بدان جا که زمین با همه فراخی بر آنان تنگ شد، و دل‌شان به هم آمد و دانستند که هیچ پناهگاهی از خدا جز برگشت به خداوند وجود ندارد».

پس آنها از این ترک رابطه فایده بس بزرگی دست یافتند، اما ترک‌گفتن گناهکاری که ترک رابطه برای او فائده‌ای ندارد، بلکه او را بیشتر دچار طغیان می‌کند و باعث می‌شود تا از اهل خیر و نیکی دورتر شود، جایز نیست.

(داستان توبه کعب بن مالک و دوستانش را بخاری به شماره (4418) روایت نموده، و مسلم شماره (53 / 2769) کتاب التوبة باب (9) روایت کرده است).

 

منبع : کتاب « قواعد و رهنمونهای بیداری اسلامی».

از فتاوی و نصائح علامه شیخ محمد صالع بن العثیمین رحمه الله تعالی

جمع آوری توسط : ابوانس علی بن حسین ابولوز

IslamPP.Com