::ISLAMPP.COM::     دانلود کل سایت بصورت آفلاین! کلیک کنید     ::ISLAMPP.COM::     @ توجه توجه @ به سؤالات تکراری پاسخ داده نخواهد شد، پس لطفا قبل از ارسال سوال، در سایت جستجو کنید@

 اخبار جديد

صفحه أصلى

فتاواى متن

فتاواى صوتى

فتاواى تصويرى

گروهبندى فتاوى

كتابخانه فتاوى

جديدترين فتاوى

دانلود کتاب

اصول و تعبير خواب

فرستادن سؤال

جستجو در سايت

پيشنهادات و انتقادات

ارتباط با ما

درباره ما

آمار سايت

1549543 تعداد بازديد سايت

29705 تعداد كل فتاوى

9091 تعداد فتاواى متن

11381 تعداد فتاواى صوتى

9233 تعداد فتاواى تصويرى

143451517 تعداد كل فتاواى خوانده وشنيده شده

6290 تعداد كل فتاواى ارسال شده

 

نمايش فتاوى

 

فتاوى -->> -->>  فتواى انتخاب شده

فتوای علامه عبدالرحمن البراک : حکم رای دادن به قانون اساسی جدید مصر بعد از سرنگونی حسنی مبارک
شماره فتوى 7835

تعداد بازديد 4865

فرستادن به دوست 

 چاپ كردن

تاريخ اضافه 2013-03-22

 

فتوای علامه عبدالرحمن البراک درباره : حکم رای دادن به قانون اساسی (جدید) مصر (بعد از سرنگونی حسنی مبارک)


الحمد لله وصلی الله وسلم علی عبده ورسوله محمد وآله وصحبه، أما بعد :

به من ابلاغ شده که در بین برادران اهل سنت ما در کشور مصر اختلافاتی درباره مسئله رأی دادن به قانون اساسی که برای همه پرسی آماده می شود، روی داده است؛ آنها در این مسئله که رأی دادن به آن (قانون)؛ حرام ، جایز یا واجب است اختلاف نظر دارند، وهرکدام از طرفین استدلالهایی برای تایید نظر خود دارند، بنده هم به استدلالات آنها نظر کردم و دیدم که تمامی طرفین استدلالهایی قوی در تایید نظر خود دارند، و فرد ناظر در بین استدلالهای طرفین دچار سردرگمی می شود، منشاء اختلاف چنین است :

1- در قانون اساسی موادی کفری وجود دارد، که البته برادران ما در باطل بودن آن مواد و حرام بودن وضع آنها – در حالت اختیار - اختلافی ندارند.

2- در قانون اساسی موادی پسندیده و نزدیک به تحکیم شریعت وجود دارد، و بخاطر همین، معارضین (سکولارها و احزاب چپ) با تحکیم شریعت بوسیله این قانون اساسی راضی نیستند.

بعد از نظر به استدلال طرفین از برادران اهل سنت مان، آنچه برای من ظاهر گشت اینست که رأی دادن به این قانون اساسی اگر واجب نباشد ولی جایز است، و (رأی دادن به این قانون) به معنای اقرار به کفر و راضی شدن به آن نیست، بلکه جز برای دفع شر بیشتر و تحمل ضرر و زیان کمتر و خفیف تر نیست.

زیرا در مقابل رأی دهندگان مسلمان چیز دیگری جز این (قانون) و یا بدتر از آن وجود ندارد، و این عقلاً و شرعاً از حکمت نیست که در این موقعیت اعتزال و دوری کرد و فرصت را به اهل باطل یعنی کفار و منافقین سپرد تا هرآنچه مد نظر و مرادشان است محقق نمایند.

و بدون تردید آرزو و رغبت داشتن به تحکیم شریعت؛ مطلوب و مد نظر هر مسلمانی است که به الله و رسولش ایمان دارد، هرچند که در این روزهای سخت و مصیبت اختلافاتی داشته باشند؛ آنها مجتهد هستند و امرشان دائر بین یک اجر و دو اجر است، اما بر آنها لازمست در توحید کلمه خود در مقابل دشمنی که نمی خواهد اسلام در کشورشان اقامه شود تلاش کنند.

و تفاوت بزرگی بین رأی دادن در انتخابات رئیس جمهوری و رأی به این قانون نمی یابم، زیرا هر عاقلی که واقعیت را درک کرده باشد می داند که رئیس جمهور مسلمان منتخب برای تحکیم شریعت بصورتی گسترده ناتوان است، چه رسد به اینکه بخواهد شریعت را به اندازه ای که خواسته و آرزوی مسلمانان مخلص و صالح است تطبیق کند، زیرا در کشور بعضی از سران و رهبران فاسد صاحب قدرت و تمکن وجود دارند (که مانع می شوند)، و علاوه بر این جامعه جهانی که سازمان ملل به رهبری آمریکا آنرا کنترل می کند (فشار وارد می کنند).

بنابراین رئیس جمهور منتخب مصر – که خدا وی را حفظ کرده و توفیق دهد – در مجامع جهانی هیچ حامی و پشتیبانی ندارد، پس وی را به اندازه ای که برای تحکیم شریعت توانایی دارد یاری رسانید، و این قانون اساسی را که رئیس جمهور در حال حاضر نمی تواند بهتر از آنرا تهیه کند حاکم کنید.

و خود شما هم می دانید که اگر رأی دادن به قانون اساسی ترک شود باعث آسانی (نقشه) دشمنان در داخل و خارج می شود، آنها شما را تحت نظر دارند، پس تقوای خدا پیشه کنید و (اختلاف را کنار بگذارید و) با یکدیگر سازش‌ نمایید.

و مشخص است که هیچکدام از شما به آنچه که در قانون اساسی آمده و با شریعت تناقض دارد اقرار نمی کند و بدان راضی نیست، اما ضرورت چنین حکم می کند؛ تا (بدین طریق) بدتر از آن دفع شود.

و اگر یکی از شما مختار شود که در کشور یک فرد کمونیست حکومت کند یا نصرانی؛ قطعا شرع و عقل اقتضاء می کند کسی را انتخاب نمود که شر و عداوتش نسبت به مسلمانان کمتر باشد.

و از جمله بدیهیات آنست؛ هر واجبی که فرد مکلف از انجام آن ناتوان باشد پس حکم آن دیگر (برای آن مکلف) واجب نیست.

و مسلمانان با قلبهایشان و با تلاشهایشان همراه شما هستند؛ پس مبادا اختلاف شما منجر به از بین رفتن آرزوهای مسلمین شود، از الله متعال خواستارم که به شما بلوغ و رشد عنایت فرماید و قلبهایتان را به هم نزدیک گرداند.

و اگر تقدیر بر آن شد که اختلاف بین شما همچنان پابرجا ماند، در آنصورت نباید مردم (و دیگرانی که موافق نظر شما نیستند) را از رأی دادن دلسرد و نا امید کنید، و از بغی کردن بوسیله تکفیر و تجهیل و تخوین (همدیگر) برحذر باشید، گناه نیست که در اجتهاد اختلاف داشت، ولی گناه در بغی کردن است؛ شما را از شر آن به خدا پناه می دهم، و خدای متعال قلبها و نیات شما را اصلاح بفرماید، و نظرتان را راست بگرداند، و شما را یاری دهندگان دینش قرار دهد.

وصلی الله وسلم علی عبده ورسوله محمد وآله وصحبه.

أملاه: عبدالرحمن بن ناصر البراک فی 28/1/1434 هـ.

Albrrak.net