::ISLAMPP.COM::     دانلود کل سایت بصورت آفلاین! کلیک کنید     ::ISLAMPP.COM::     @ توجه توجه @ به سؤالات تکراری پاسخ داده نخواهد شد، پس لطفا قبل از ارسال سوال، در سایت جستجو کنید@

 اخبار جديد

صفحه أصلى

فتاواى متن

فتاواى صوتى

فتاواى تصويرى

گروهبندى فتاوى

كتابخانه فتاوى

جديدترين فتاوى

دانلود کتاب

اصول و تعبير خواب

فرستادن سؤال

جستجو در سايت

پيشنهادات و انتقادات

ارتباط با ما

درباره ما

آمار سايت

1540342 تعداد بازديد سايت

29705 تعداد كل فتاوى

9091 تعداد فتاواى متن

11381 تعداد فتاواى صوتى

9233 تعداد فتاواى تصويرى

143231162 تعداد كل فتاواى خوانده وشنيده شده

5110 تعداد كل فتاواى ارسال شده

 

نمايش فتاوى

 

فتاوى -->> -->>  فتواى انتخاب شده

دوستانی دارم که مرتکب بدعت هایی می شوند، آیا آنها را ترک گویم؟
شماره فتوى 7897

تعداد بازديد 4854

فرستادن به دوست 

 چاپ كردن

تاريخ اضافه 2013-04-16

 

از جناب علامه ابن عثیمین سوال شد : من یک مسلمانم و خدا را بخاطر آن سپاس می گویم، تابع کتاب خدا و سنت پیامبرش صلی الله علیه وسلم هستم، اما دوستانی دارم که بدعتهایی دارند، آیا من باید آنها را ترک و طرد کنم؟ لطفا مرا نصیحت فرمایید.


الحمدلله،

«کسی که دوستهایی دارد و دوستانش بدعت دارند و مرتکب بدعت می شوند باید آنها را نصیحت نماید و برایشان روشن سازد که آنچه انجام می دهند و یا بر آن هستند بدعت است، شاید الله متعال آنها را توسط او هدایت کند و بدین ترتیب اجر فراوانی هم نصیبش شود، پیامبر علیه الصلاة والسلام به علی ابن ابیطالب فرمودند: « فَوَاللَّهِ لأَنْ یُهْدَی بِکَ رَجُلٌ وَاحِدٌ خَیْرٌ لَکَ مِنْ حُمْرِ النَّعَمِ». یعنی: « سوگند به خدا، اگر یک مرد بوسیله تو هدایت شود، برایت از شتران سرخ رنگ (که ارزش بسیار بالایی داشتند)، بهتر است». متفق علیه.

اگر آنها همچنان بر بدعت خود اصرار ورزیدند، در آنصورت : اگر بدعت (آنها) مکفره (یعنی کفر آمیز) باشد باید از آنها دوری ورزد و طردشان کند، اما اگر بدعت مکفره نبود، در اینحالت باید ببیند که آیا در طرد کردنشان مصلحتی نهفته است؟ اگر در ترک کردنشان (یعنی قطع رابطه با آنها) مصلحتی بود پس آنها را طرد و ترک نماید، و اگر در دوری کردن از آنان مصلحتی نبود پس ترکشان نکند، و این بدان خاطر است چون هجر (طرد و ترک) یک دواء است؛ اگر امید بهبودی داشت پس باید آن (دواء) را بکار گرفت و اگر امید سودمندی در آن نبود نبایست از آن استفاده نمود، چراکه در اصل، ترک (و قطع رابطه) با مؤمن حرام است، و مسلمانان عاصی و گنهکار جزو مؤمنان تلقی می شوند و (به دلیل گناه یا بدعت غیر مکفره) ایمان از آنها سلب نمی شود، پس هجر و ترک او در اصل حرام است، با این وجود هرگاه در ترک کردن وی مصلحتی نهفته باشد مثلا باعث شود که از عمل (و بدعتی) که انجام می دهد دست بردارد، پس او را ترک کرده، در غیر اینصورت (اگر آن مصلحت حاصل نشود یا بدتر گردد) نباید وی را ترک نمود.

این، ضابطه ی ترک و هجر (یک مسلمان) بود که مجموع ادله (شرعی) بر آن دلالت می کند، و خلاصه ی آن چنین است که : ترک و دوری گزیدن از مرتد – چنانکه نصیحت در وی مفید واقع نشد - واجب است، اما هجر و ترک نمودن (مسلمان) فاسق جایز نیست مگر آنکه در ترک کردن وی مصلحتی نهفته باشد، و دلیل آن حدیث پیامبر صلی الله علیه وسلم است که فرمود: «لا یَحِلُّ لِرَجُلٍ أَنْ یَهْجُرَ أَخَاهُ فَوْقَ ثَلاثِ لَیَالٍ، یَلْتَقِیَانِ فَیُعْرِضُ هَذَا، وَیُعْرِضُ هَذَا، وَخَیْرُهُمَا الَّذِی یَبْدَأُ بِالسَّلامِ». یعنی: «برای هیچ کس، جایز نیست که بیشتر از سه شب، با برادر مسلمانش، قهر باشد طوریکه هنگام ملاقات، از یکدیگر، روی گردانی کنند، و بهترین آنها کسی است که آغاز به سلام گفتن نماید» (بخاری:6077). مگر آنکه در ترک کردن وی مصلحتی باشد که در آنصورت از وی دوری شود، چنانکه پیامبر صلی الله علیه وسلم با کعب بن مالک و دو رفیقش چنین کرد، آن سه نفر از رفتن با پیامبر صلی الله علیه وسلم برای غزوه تبوک تخلف کرده بودند (و پیامبر صلی الله علیه وسلم پس از بازگشت از آنها دوری گزید و آن سه تن به شدت نادم شده و توبه کردند)».

" فتاوی نور علی الدرب" (4/2).

 

وصلی الله علی نبینا محمد وعلی اله وصحبه وسلم

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com