::ISLAMPP.COM::     دانلود کل سایت بصورت آفلاین! کلیک کنید     ::ISLAMPP.COM::     @ توجه توجه @ به سؤالات تکراری پاسخ داده نخواهد شد، پس لطفا قبل از ارسال سوال، در سایت جستجو کنید@

 اخبار جديد

صفحه أصلى

فتاواى متن

فتاواى صوتى

فتاواى تصويرى

گروهبندى فتاوى

كتابخانه فتاوى

جديدترين فتاوى

دانلود کتاب

اصول و تعبير خواب

فرستادن سؤال

جستجو در سايت

پيشنهادات و انتقادات

ارتباط با ما

درباره ما

آمار سايت

1471820 تعداد بازديد سايت

29705 تعداد كل فتاوى

9091 تعداد فتاواى متن

11381 تعداد فتاواى صوتى

9233 تعداد فتاواى تصويرى

141872609 تعداد كل فتاواى خوانده وشنيده شده

2838 تعداد كل فتاواى ارسال شده

 

نمايش فتاوى

 

فتاوى -->> -->>  فتواى انتخاب شده

حکم قطع دستگاه تنفس مصنوعی از بیمار که امید علاج نباشد
شماره فتوى 8873

تعداد بازديد 4784

فرستادن به دوست 

 چاپ كردن

تاريخ اضافه 2013-12-28

 

از علماء هیئت دائمی افتاء سوال شد : در بیماری سلولهای (تنظیم) تنفس مغز او از کار افتاده اند، و هیچ علاج و درمانی برای این حالت هم نیست، و بوسیله دستگاهی به او تنفس داده می شود، آیا جایز است این دستگاه را برداشت؟ باتوجه به اینکه اگر چنین کاری شود تنفس قطع خواهد شد و بیمار می میرد.


الحمدلله،

کفاره ظهار، یا جماع در روز رمضان، و یا قتل خطا اینست که دو ماه پشت سر هم روزه بگیرد، مثلا خدای متعال درباره قتل خطا می فرماید : دو ماه روزه گرفتن پشت سر هم، به دلیل فرموده باری تعالی : «وَمَا کَانَ لِمُؤْمِن أَنْ یَقْتُلَ مُؤْمِناً إِلاَّ خَطَأَ وَ مَنْ قَتَلَ مُؤْمِناً خَطَأً فَتَحْرِیرُ رَقبَةٍ مُؤْمِنَةٍ وَ دِیَةٌ مُسَلَّمَةٌ إِلَی أَهْلِهِ إِلاَّ أَنْ یَصَّدَّقُوا – إلی قوله تعالی : -  فَمَنْ لَمْ یَجِدْ فَصِیَامُ شَهْرَیْنِ مُتَتَابِعَیْنِ تَوْبَةً مِنْ اللَّهِ وَ کَانَ اللَّهُ عَلِیماً حَکِیماً» (نساء : 92)

یعنی : «هیچ مؤمنی را سزوار نیست که مؤمن دیگری را بکشد مگر از روی خطا. کسی که مؤمنی را به خطا کشت باید برده مؤمنی را (بعنوان کفاره) آزاد کند، و خونبهایی هم به بستگان مقتول بپردازد، مگر اینکه آنان در گذرند – تا آنجا که می فرماید : - اگر هم دسترسی (به آزاد کردن برده) نداشت، باید (قاتل) دو ماه پیاپی و بدون فاصله روزه بگیرد. خداوند (این را برای) توبه (شما) مقرر داشته است و خداوند آگاه و حکیم است».

این دو ماه باید پشت سر هم باشند، و فاصله انداختن بین آن شصت روز جایز نیست، مگر با وجود عذر شرعی، مثل : کسی که مریض شود و توان روزه گرفتن را از او بگیرد، و یا به سفر مباحی برود، و یا زنی که در حیض یا نفاس قرار می گیرد، کسی که در اثنای این شصت روز با یکی از این عذرها مواجه شود برای او ایرادی ندارد که تا زمان رفع عذر بین روزه هایش فاصله بیاندازد و بعد که عذر تمام شد بدون تاخیر ادامه دهد، و اگر کسی بدون عذر شرعی فاصله ای وارد کند باید از اول شصت روز را روزه بگیرد و روزه های قبل را حساب نکند.

نکته بعد آنکه : اگر ماه رمضان در این مدت شصت روز قرار گرفت، و شخص رمضان را روزه گبرد، نمی تواند آنرا بعنوان تتابع کفاره اش حساب کند، حتی بعضی از اهل علم گفتند : جایز نیست که رمضان را در بین دو ماه روزه کفاره قرار داد، ولی رای صحیح آنست که جایز است و تتابع و توالی کفاره را قطع نمی کند، ولی بهتر آنست که رمضان را در آن فاصله نیاندازد.

علامه ابن عثیمین می گوید : «اگر ماه شعبان را روزه گرفت و سپس وارد رمضان شد، بایستی به نیت رمضان روزه بگیرد، بعد که رمضان تمام شد می بایست از روز دوم ماه شوال دوباره (به نیت کفاره) روزه بگیرد تا دو ماه کامل می شود» "الشرح الممتع علی زاد المستقنع" (13 / 270).

و باز در همین کتاب آورده است : « .. بنابراین در سه حالت تتابع و توالی قطع نمی شود :

الف : هرگاه روزه واجب دیگری داخل (روزه کفاره او) شد، مثل رمضان .

ب : هرگاه روزه خوردن (افطار) واجب گردد؛ مثل روزهای عید، و ایام التشریق (سه روز بعد از عید قربان) و زنی که  در حیض واقع می شود، و یا کسی که مریض می شود و بترسد که اگر روزه باشد به او ضرری برسد.

ج : هرگاه سببی بروز کند که روزه خوردن (افطار) را مباح گرداند، مثل سفر، یا بیماری که هرچند ضرری به شخص نمی رساند اما روزه گرفتن با آنحال بر او سخت آید».

" الشرح الممتع علی زاد المستقنع " ( 13 / 274 ) .

منبع : سایت (الإسلام سؤال وجواب).

 

والله اعلم

وصلی الله علی نبینا محمد وعلی اله وصحبه وسلم

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com