حکم خوردن گوشت عقاب، و مرغی که از نجاسات تغذیه می کند
 

حکم خوردن گوشت عقاب، و مرغی که از نجاسات تغذیه می کند

الحمدلله،

اگر مرغ یا هر حیوان حلال گوشتی از نجاسات تغذیه کنند را " جُلّالَه" گویند.

جلاله  حیوانی  است‌که  از  نجاسات  و  آلودگی‌ها  تغذیه‌کند،  بگونه‌ای‌که  بوی  آن تغییر کند مانند  شتر و گاو و گوسفند  و  مرغ  و خروس  و مرغابی  و غیره  و  در حدیث  از  سوار  شدن  و  خوردن‌ گوشت  و  شیر  جلاله  نهی  شده  است‌.

1-  از ابن عمر رضی الله عنهروایت است : (نهی رسول الله صلی الله علیه وسلم عن لحوم الجلّالة و ألبانها) «پیامبر صلی الله علیه وسلم از خوردن گوشت جلّاله و شیر آن نهی کرده است».ابوداود (3767)

 

2- ‌از عمرو  بن  شعیب  و  او  از  پدرش  و  جدش  روایت‌کرده  است‌که  پیامبر صلی الله علیه و سلم از خوردن ‌گوشت  خر اهلی  و  خوردن‌گوشت  جلاله  و  سوار  شدن  جلاله  نهی کرده  است‌.  بروایت  احمد  و  نسائی  و  ابوداود. 

همچنین از ابن عمر روایت است : (نهی رسول الله صلی الله علیه وسلم عن الجلالة فی الإبل، أن یرکب علیها، أو یشرب من ألبانها) «پیامبر صلی الله علیه وسلم از سوار شدن بر شتر جلاله و خوردن شیر آن نهی کرده است». ابوداود (3769)

البته هرگاه  به  ‌"‌جلاله‌‌"  علف  و  دانه  تمییز  و  پاک  داده  شود  و  مدتی  بدور  از  نجاسات  و  آلودگیها  نگه  داشته  شوند  بگونه‌ای ‌که ‌گوشت  آنها  پاک‌ گردد  و بوی  بد  از آن  زدوده  شود  و نام  جلاله  از آنها  ساقط‌ گردد گوشت  آنها  حلال  است‌،  چون  علت  نهی  تغییری  بود که  درآنها  پدید  آمده  بود  و هر وقت  از بین برود  حلالیت  بحال  خود  باقی  است‌. 

اگر جلاله بمدت سه روز قرنطینه (نگه‌داری) و خوراک پاک به آن داده شود، سربریدن و خوردن گوشت آن جایز است :

از ابن عمر روایت است : (أنه کان یحبس الدجاجة الجلالة ثلاثا) «او مرغ جلاله را سه روز قرنطینه (نگهداری) می‌کرد. ابن أبی شیبة (4660)

 

و در مورد گوشت عقاب و پرندگان شکاری:

از  جمله  چیزهائی‌ که  اسلام ‌گوشت  آنها  را  حرام‌ کرده  است‌،  حیوانات  درنده  و  پرندگان  شکار کننده  هستند،  مسلم  از  ابن  عباس  رضی الله عنه روایت  کرده  است  که  گفت‌: (نهی رسول الله صلی الله علیه وسلم عن کل ذی ناب من السباع و عن کل ذی مخلب من الطیر) «پیامبر صلی الله علیه وسلم از گوشت هر درنده‌ای که نیش، و هر پرنده‌ای که چنگال داشته باشد، نهی کرده است». مسلم (1934)

پیامبر صلی الله علیه و سلم   از  خوردن ‌گوشت  حیوانات  که ‌"‌ناب‌"  -‌ دندان  نیش  و گزنده  دارند  و  گوشت  پرندگان  شکاری  دارای  چنگال  نهی  فرمود.

 کلمه  سباع  جمع  سبع  بمعنی  حیوانات  درنده  و  شکارکننده  است  و  مقصود  از  ‌"‌ذی‌ناب‌"  حیواناتی  است‌که  با  این  دندان  نیش  خود  بمردم  و اموال  مردم  حمله  می‌کنند  مانند گرگ  و شیر و سگ  و  پلنگ  و  یوزپلنگ  وگربه  وگربه  سانان ‌که  بنا  بقول  جمهور  علما گوشت  همه  اینها  حرام  است  و بنا  بمذهب  ابوحنیفه  هر چیزی‌ که ‌گوشت  بخورد  سبع  نامیده  می‌شود  و فیل  و کفتار  و  موش  صحرائی  وگربه  نیز  از سباع  محسوب  و  همگی  حرام‌ گوشتند.

و  مقصود  از  پرندگان  دارای  چنگال  و  مخلب‌ که  حرام ‌گوشت  هستند،  آنهائی  می‌باشدکه  با  چنگال  خود  شکار  می‌کنند  مانند  باز  و  عقاب  و  شاهین  وکرکس  و  لاش‌خور  و  امثال  آنهاکه  بقول  جمهور  علما  همگی  آنها  حرام  هستند.

 

والله اعلم

وصلی الله وسلم علی محمد وعلی آله وأصحابه والتابعین لهم بإحسان إلی یوم الدین

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com