حکم قطع رابطه با کسی که برای غیر خدا نظر کرده و اهل فسق و گناه است؟
 

حکم قطع رابطه با کسی که برای غیر خدا نظر کرده و اهل فسق و گناه است؟

الحمدلله،

همنشینی و ارتباط رفاقت با اهل بدعت حرام است، مگر آنکه هدف از ارتباط و همنشینی با چنین کسانی نصیحت و امر به معروف و نهی از منکر کردن آنها باشد، در غیر اینصورت جایز نیست که با اهل بدعت و گمراهی رفاقت نمود زیرا الله تعالی می فرماید:

« یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اتَّقُواْ اللّهَ وَکُونُواْ مَعَ الصَّادِقِینَ»(توبه 119)

یعنی: ای  کسانی  که  ایمان  آورده  اید ، از خدا بترسید و با راستگویان  باشید.

علامه عبدالرحمن سعدی در تفسیر این آیه می نویسد: "« یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ» ای کسانی که به پروردگار و به آنچه که خدا دستور داده است ایمان آورده اید! به مقتضای ایمان عمل کنید و آن رعایت تقوای الهی و پرهیز از چیزهایی است که  خداوند از آن نهی کرده است.

« وَکُونُواْ مَعَ الصَّادِقِینَ» و با کسانی باشید که در گفتار و کردار و حالاتشان راستگویند. کسانی که سخن و کردارشان راست است و حالات آنها جز بر راستی نبوده و خالی از تنبلی و سستی است و اهداف و نیات پلید ندارند. و حالاتشان مشتمل بر اخلاص و نیت شایسته می باشد، زیرا راستی و صداقت انسان را به سوی نیکی هدایت می کند، و نیکی انسان را به بهشت می برد.  خداوند متعال فرمود است:« هَذَا یومُ ینفَعُ الصَّدِقینَ صِدقُهُم » این روزی است که راستگویی ِ راستگویان به آنان فایده می دهد."

 

پس چنانکه توانایی امر به معروف و نهی از منکر را دارید می توانید با او صحبت کنید و مسائل منکر را به ایشان گوشزد نمایید – البته با علم و درایت و حکمت – چنانکه الله تعالی می فرماید:

« ادْعُ إِلِی سَبِیلِ رَبِّکَ بِالْحِکْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُم بِالَّتِی هِیَ أَحْسَنُ»(نحل 125)

یعنی: «دعوت‌ کن‌» مردم‌ را «به‌سوی‌ راه‌ پروردگار خویش‌» که‌ همانا اسلام‌ است‌ «به‌ حکمت‌» یعنی: با بیانی‌ محکم‌ و استوار. به ‌قولی: مراد ازحکمت، حجت‌های‌ یقین‌آور و باور رسان‌ است‌ «و اندرز نیکو» اندرز نیکو، بیان‌و موعظه‌ای‌ است‌ که‌ شنونده‌ آن‌ را نیکو پنداشته‌ و مجذوب‌ آن‌ گردد و به‌ اندرون ‌جان‌ و خردش‌ چنان‌ رسوخ‌ و نفوذی‌ محکم‌ پیدا کند که‌ قناعتش‌ بدان‌ فراهم‌ آمده‌ و به‌ مفاد و مضمون‌ آن‌ عمل‌ نماید، چنین‌ اندرز نیکویی‌ به‌ اعتبار این‌که‌ شنونده‌ از آن‌ بهره‌مند می‌شود، «حسنه‌» است‌. به‌قولی: «موعظه‌ حسنه‌» عبارت‌ ازحجت‌های‌ ظنی‌ اقناعی‌ای‌ است‌ که‌ تصدیق‌ به‌ مقدمات‌ قابل‌ قبولی‌ را در پی‌ آورد «و با آنان‌ به‌ شیوه‌ای‌ که‌ نیکوتر است، مجادله‌ کن‌» یعنی: به‌ روش‌ و طریقه‌ای‌ با آنان ‌مناظره‌ کن‌ که‌ نیکوترین‌ طرق‌ مناظره‌ است‌ و آن‌ عبارت‌ است‌ از:

ـ برگزیدن‌ ساده‌ترین‌ روشها و محکم‌ترین‌ دلایل‌.

ـ به‌کار گرفتن‌ بیانی‌ خوش‌ در گفت‌وگو.

ـ در پیش‌ گرفتن‌ ملایمت‌ و نرمی‌ در گفت‌وگو.

ـ مقابله‌ بدی‌ در کلام‌ و بیان‌ با نیکی‌.

ـ بلند نکردن‌ صدا در گفت‌وگو و دشنام‌ ندادن‌ و آزار نرساندن‌ به‌ خصم‌. که‌ اینها اصول‌ مناظره‌ و جدال‌ بیانی‌ در اسلام‌ است‌.

 

اگر این توانایی وجود ندارد، پس ارتباط با چنین کسانی جایز نیست و لازمست جهت دور نگه داشتن خود از عقاید باطل آنها از آنها دوری جست تا زمانیکه از گمراهی به سوی هدایت بازگردند.

 

والله اعلم

وصلی الله وسلم علی محمد وعلی آله وأصحابه والتابعین لهم بإحسان إلی یوم الدین

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com