::ISLAMPP.COM::     دانلود کل سایت بصورت آفلاین! کلیک کنید     ::ISLAMPP.COM::     @ توجه توجه @ به سؤالات تکراری پاسخ داده نخواهد شد، پس لطفا قبل از ارسال سوال، در سایت جستجو کنید@

 اخبار جديد

صفحه أصلى

فتاواى متن

فتاواى صوتى

فتاواى تصويرى

گروهبندى فتاوى

كتابخانه فتاوى

جديدترين فتاوى

دانلود کتاب

اصول و تعبير خواب

فرستادن سؤال

جستجو در سايت

پيشنهادات و انتقادات

ارتباط با ما

درباره ما

آمار سايت

1173726 تعداد بازديد سايت

29705 تعداد كل فتاوى

9091 تعداد فتاواى متن

11381 تعداد فتاواى صوتى

9233 تعداد فتاواى تصويرى

68771435 تعداد كل فتاواى خوانده وشنيده شده

2773 تعداد كل فتاواى ارسال شده

مقاله هاي
<
  مختصری از فقه روزه
 

نويسنده:سايت جامع فتاوي اهل سنت و جماعت

تعداد بازديد 18059

فرستادن به دوست 

  چاپ كردن

تاريخ اضافه 2010-07-17

 

مختصری از فقه روزه

 

بسم الله الرحمن الرحيم

الحمدلله رب العالمین و الصلاة و السلام علی رسول الله و علی آله و اصحابه الی یوم ‏الدین و اما ‏بعد ‏:‏

 

1- روزه رمضان رکن مهم مسلمانی است که منکر آن کافر و تارک آن فاسق و گناهکار است.

2- روزه بر هر فرد مسلمان که توانایی بر روزه‌داری داشته باشد واجب و فرض عین است.

3- روزه بر زن در حالت حیض و نفاس واجب نیست، و در آن حالت روزه درست نیست و حرام است و بعد از رمضان در حالت پاکی قضای آن واجب است.

4- حدوث حيض و نفاس، همچنان که در مفطرات روزه می‌آید، روزه را باطل می‌سازد.

5- اگر به وسیلة قرص ضد حاملگی که برای زن ضرر نداشته باشد و تجویز شود و حیض زن از موعد مقرر به تأخیر افتد، روزه گرفتن در چنین روزهایی که عادتش به تأخیر افتاده، واجب و درست است.

6- روزه بر بیماری که قدرت روزه گرفتن را ندارد واجب نیست، اگر امید به بهبود دارد، پس از شفا یافتن قضا می‌گیرد و اگر بیماری مزمن است و امید به بهبود ندارد، باید در برابر هر روز فدیه «طعام به مسکین» دهد (650 گرم گندم یا برنج).

7- بیماری که بیماری مزمن دارد و یا سالمندی که توانایی بر روزه گرفتن را ندارد در حکم برابرند، یعنی از روزه معاف شرعی‌اند و در ازای هر روز فدیه می‌دهند.

 

8- زن باردار و زن شیرده در حکم روزه چهار حالت دارند :

الف : هرگاه هیچ نوع زیانی در اثر روزه‌داری به ایشان و فرزندشان نرسد، لازم است روزه بگیرند و رخصتی در ترک روزه ندارند.

ب : هرگاه زیان متوجه خود زن شود و جنین یا طفل زیان نبیند، حق افطار را دارد و قضا لازم می‌گردد.

ج : هرگاه در اثر روزه‌داری جنین یا طفل زیان بیند، حق افطار را دارد و علاوه بر قضا، فدیه نیز لازم می‌گردد.

د : هرگاه «مادر و فرزند» هر دو زيان بینند، فقط قضا لازم می‌‌گردد و فدیه لازم نمی‌شود.

 

9- مسافری که سفرش 16 فرسنگ یا بیشتر باشد و سفر او برای معصیت نباشد، می‌تواند از رخصت فطر استفاده نماید، مشروط به اینکه پیش از اذان صبح سفر خود را آغاز نموده باشد. و با وجود این روزه گرفتن بهتر است، مگر اینکه روزه او را بی‌تاب سازد، می‌تواند افطار نماید و قضا لازم می‌گردد (1 فرسنگ = 6 کیلومتر).

10- روزه بر کسی که تمام روز بی‌هوش باشد، یا بر شخص دیوانه واجب نیست.

11- اگر شخص بی‌هوش لحظه‌ای در روز به هوش آمد، روز‌ه‌اش درست است.

12- اگر فرض شود، کسی تمام روز خواب رود و شب نیت روزه نموده باشد، روزه‌اش درست است.

13- روزه بر کودک نابالغ واجب نیست، ولی وظیفة والدین است که فرزندان خود را از سن هفت سالگی به روزه‌داری تشویق نمایند. و چون احتمال بلوغ از سن نه سالگی است، لذا احتیاط آن است که کودکان را از سن هفت سالگی به روزه گرفتن عادت دهند.

14- رکن روزه دوتاست و یا به عبارت دیگر دو چیز در روزه واجب است:

الف : نیت.

ب : امساک و خودداری از مفطرات.

 

15- طريقة نیت : نیت به معنای عزم و ارادة قلبی بر انجام دادن عبادت است، و لفظ آن که مؤکد نیت قلبی باشد عبارت است از : نیت کردم فردا روزه باشم، روزة ادای فرض ماه مبارک رمضان امسال برای خداوند بلندمرتبه.

16- امساک به معنای خودداری از تمام چیزهایی است که روزه را باطل می‌کند، از صبح صادق تا مغرب شرعی.

17- آنچه از مفطرات روزه می‌باشد و روزه را باطل می‌کنند عبارتند از :

1- خوردن و آشامیدن و رسیدن هر ماده‌ای به جوف «خالی‌گاه» که ورود آن از راه‌های باز طبیعی بدن باشد، حتی استنشاق بخور و دود سیگار و ...

2- جماع و نزدیکی زناشویی.

3- استمنا.

4- حدوث حیض، نفاس و زایمان.

5- جنون و دیوانگی.

6- بی‌هوشی مطلق تمام روز که لحظه‌ای به هوش نیاید.

7- استفراغ به عمد.

8- سرم و آمپولی که رفع تشنگی و گرسنگی نماید.

18- آنچه روزه را باطل نمی‌کند به قرار زیر است :

1- استحمام و زیر آب رفتن به شرطی که آب از منافذ طبیعی بدن وارد «جوف» نشود.

2- استعمال سرمه در چشم و یا قطره و پماد چشمی.

3- سوزن و آمپول در رگ یا در عضله برای علاج و درمان.

4- خوردن و آشامیدن به طریق فراموشی، مشروط بر اینکه به محض متوجه شدن دست بردارد و لقمه را فرونبرد.

5- چیره شدن استفراغ.

6- استعمال حنا بر دست یا پا و یا روغن‌مالی پوست بدن.

7- ورود گرد و غبار یا پشه که بدون قصد و اختیار وارد حلق روزه‌دار گردد.

8- محتلم شدن در روز، و تأخیر در غسل جنابت که در شب واجب شده به بعد از اذان صبح، گرچه بهتر است پیش از اذان صبح غسل نماید.

 

19- کفارة روزه: مردی که روزة رمضان خود را به وسیله جماع عمدی باطل ساخت، علاوه بر گنهکاری، امساک بقیة روز و قضای آن، کفاره نیز بر او لازم می‌گردد. کفاره به ترتیب زیر است:

الف : آزاد کردن بردة مسلمان.

ب : در صورت نیافتن برده، دو ماه پی در پی روزه گرفتن.

ج : در صورت عدم توانایی شصت مسکین اطعام دادن، هر مسکینی یک مد : 650 گرم گندم یا برنج.

20- فدیه روزه : فدیه به معنای اطعام مسکین است و در برابر هر روز یک مد طعام واجب می‌گردد.

21- فدیه بر سه قسم است:

1- فدیه‌ای که موجب اسقاط قضا می‌گردد.

2- فدیه‌ای که موجب اسقاط قضا نمی‌گردد.

3- فدیة تأخیر قضا.

22- قسم اول فدیه، شامل دو نفر می‌باشد :

1- بیمار مزمن.

2- سالمند ناتوان که در برابر هر روز فدیه می‌دهد و روزه‌اش قضا ندارد.

 

23- قسم دوم که علاوه بر قضا، فدیه نیز لازم است شامل سه نفر می‌باشد:

الف : زن باردار که به خاطر ترس از جنین روزه نگرفته است.

ب : زن شیرده که به خاطر ترس از فرزند شیرخوار روزه نگرفته است.

ج : نجات‌دهنده‌ای که غریقی را نجات داده و موجب شکسته شدن روزه‌اش شده است. در هر سه مورد علاوه بر قضای روزه، فدیه نیز لازم می‌گردد.

24- فدیه تأخیر مخصوص کسانی است که در قضای روزه سستی کرده‌اند و سال یا سال‌‌هایی بر آن گذشته است. و به تعداد سال‌ها برای هر روز یک فدیه لازم می‌گردد، مثلاً اگر پنج روز قضا دارد و یک سال بر آن گذشته است، پنج مد فدیه لازم است، و اگر دو سال گذشته است، برای پنج روز، ده فدیه لازم است.

25- تذکر : فدیة لازم، حتماً باید قوت غالب «گندم یا برنج» باشد و به هیچ وجه قیمت جایز نیست. خداوند می‌فرماید : « وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ» (بقره 184)

«و بر کسانی که توانایی روزه گرفتن ندارند، غذا دادن هر مسکین لازم است».

و طعام شامل قوت و غذای غالب مردم است. والله اعلم.

وصلی الله وسلم علی محمد و علی آله و اتباعه الی یوم الدین