::ISLAMPP.COM::     دانلود کل سایت بصورت آفلاین! کلیک کنید     ::ISLAMPP.COM::     @ توجه توجه @ به سؤالات تکراری پاسخ داده نخواهد شد، پس لطفا قبل از ارسال سوال، در سایت جستجو کنید@

 اخبار جديد

صفحه أصلى

فتاواى متن

فتاواى صوتى

فتاواى تصويرى

گروهبندى فتاوى

كتابخانه فتاوى

جديدترين فتاوى

دانلود کتاب

اصول و تعبير خواب

فرستادن سؤال

جستجو در سايت

پيشنهادات و انتقادات

ارتباط با ما

درباره ما

آمار سايت

1456057 تعداد بازديد سايت

29705 تعداد كل فتاوى

9091 تعداد فتاواى متن

11381 تعداد فتاواى صوتى

9233 تعداد فتاواى تصويرى

74470893 تعداد كل فتاواى خوانده وشنيده شده

2836 تعداد كل فتاواى ارسال شده

 

نمايش فتاوى

 

فتاوى -->> -->>  فتواى انتخاب شده

غلو کردن در مورد صحابه رضی الله عنهم جایز نیست!
شماره فتوى 5729

تعداد بازديد 4384

فرستادن به دوست 

 چاپ كردن

تاريخ اضافه 2010-12-12

 

می خواهم در تشهد برای صلوات بگویم اللهم صلی علی محمد و علی اله و صحبه وسلم (آیا این نوع صلوات در داخل تشهد جایز است؟)


الحمدلله،

ما اهل سنت و جماعت پیرو کتاب و سنت صحیح هستیم، و اصول عقاید و عبادات خود را از سنت نبوی صلی الله علیه وسلم اخذ می کنیم، نه برآن می افزاییم و نه از آن کم می کنیم.

زیرا اگر از آن بکاهیم یا بر آن بیافزاییم، در حقیقت بدعتی وارد دین ساخته ایم که هیچ دلیلی بر آن وجود ندارد در حالیکه پیامبر صلی الله علیه وسلم می فرمایند:

«من أحدث فی أمرنا ما لیس منه فهو ردّ». متفق علیه

«هر کس چیزی را در دین ما ایجاد کند که جزو آن نیست ، مردود است واز او پزیرفته نمی شود».

و باز فرمودند: « ..... فعلیکم بسنتی و سنة الخلفاء الراشدین المهدیین،تمسکوا بها وعضوا علیها بالنواجذ،وایاکم و محدثات الامور فان کل محدثة بدعه،وکل بدعة ضلالة».( ابو داوود -امام احمد-ترمذی- ابن ماجه- صحیح).

یعنی: ...پس بر شما باد به پیروی از طریقهء من، و طریقهء خلفای راشدین که آنها هدایت کنندگان اند، بر آن با دندانهای کرسی خویش گزیده و آنرا محکم گیرید، و بر شما باد که از امور بدعت دوری کنید، زیرا هر امر نوپیدایی گمراهی در پی دارد.

پس اهل سنت و جماعت خود را از امورات نوپیدا و جدیدی (در حوزه ی عقاید و عبادات) دوری می کند و از هرنوع بدعتی چه کوچک  چه بزرگ بیزار است، هرچند که در نظر دیگران آن امر نیک هم باشد، چرا که صحابی بزرگوار پیامبر صلی الله علیه وسلم ، آنکسی که در مکتب رسول الله صلی الله علیه وسلم درس شریعت فراگرفته است اینگونه می فرماید:

عبداﷲ بن عمر رضی ﷲ عنهما گفته است:«کل بدعة ضلالة وإن رآها الناس حسنة»

«هر بدعتی گمراهی است اگر چه مردم آنرا خوب ببینند».( دارمی آن را با سند صحیح روایت کرده است)

واین اصلی است که سلف صالح آنرا فهمیده و به یقین دریافته اند که ‏بدعت و سنت با هم جمع نمی شوند. تابع گرانقدر، حسا ن بن عطیه (رضی الله عنه ) گفته ‏است:«ما ابتدع قوم بدعة فی دینهم،إلا نزع من سنتهم مثلها»‏

‏«هر ملتی که بدعتی را در دین خود ایجاد کند، سنتی همانند آن از آنان گرفته می شود».( ‏دارمی با سند صحیح)‏

اما به سوال باز می گردیم: هیچ شک و تردیدی وجود ندارد که صحابه رضی الله عنهم بعد از پیامبران علیهم الصلاة والسلام ، افضل بشر هستند و هیچ امتی در هیچ قومی در فضیلت و شأن به پای اصحاب بزرگوار رسول الله صلی الله علیه وسلم نمی رسند، همان کسانی که خداوند تبارک و تعالی در قرآن آنها را ستوده است و اعلام رضایت کرده است:

«وَالسَّابِقُونَ الأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِینَ وَالأَنصَارِ وَالَّذِینَ اتَّبَعُوهُم بِإِحْسَانٍ رَّضِیَ اللّهُ عَنْهُمْ وَرَضُواْ عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِی تَحْتَهَا الأَنْهَارُ خَالِدِینَ فِیهَا أَبَدًا ذَلِکَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ» (توبه 100)

یعنی: پیشگامان نخستین از مهاجرین و انصار، و کسانی که به نیکی از آنها پیروی کردند، خداوند از آنها خشنود گشت، و آنها (نیز) از او خشنود شدند؛ و باغهایی از بهشت برای آنان فراهم ساخته، که نهرها از زیر درختانش جاری است؛ جاودانه در آن خواهند ماند؛ و این است پیروزی بزرگ.

و پیامبرمان صلی الله علیه وسلم در مورد آن بزرگواران می فرماید:

«لا تسبوا أحداً من أصحابی؛ فإنَّ أحدکم لو أنفق مثل أُحُدٍ ذهباً ما أدرک مُدَّ أحدهم ولا نصیفه»

هیچ کدام از أصحاب من را دشنام ندهید، زیرا اگر یکی از شما به اندازه کوه احد طلا انفاق کند به اندازه یک مشت آنان و حتی نصف آن هم نمی‌رسد!!.( بخاری: حدیث 3673. ومسلم: کتاب فضائل الصحابه، باب تحریم سب الصحابه، حدیث: 2541.)

بنابراین اهل سنت و جماعت برخلاف اهل بدعت، به مقام صحابه رضی الله عنهم و اهل بیت و امهات المومنین رضی الله عنهم اجمعین احترام می گذارد و اهانت به هیچیک را روا نمی دارد و بلکه آنرا مایه ی فسق و ظلم و حتی گاهی مایه ی کفر و ارتداد می داند. با این وجود آنها را از حد خود بالاتر نمی برند و برای آنها مقام عصمت و یا نبوت و یا صفات خدایی ثابت نمی کنند، آنها را دوست می دارند و دوستی آنها را نشانه ی ایمان می پندارند و دشمنی و کینه ی آنها را نشانه ی بی ایمانی پنداشته اند، نه در حق آنها افراط می کنند و نه تفریط را جایز می شمارند.

ما می بینیم که در بسیاری از صلواتهای (خارج از تشهد) در کنار رسول الله صلی الله علیه وسلم ، هم آل بیت او و صحابه و هم ازواج ایشان  حتی اتباع وی نیز داخل شده اند، و لذا ما در خارج نماز می توانیم از این الفاظ در صلوات فرستادن استفاده کنیم، اما اگر به مجموع نصوص وارده در باره ی صلوات فرستادن در داخل تشهد بنگریم، متوجه خواهیم شد که در هیچیک از آن صیغه ها، بمانند صیغه ای که سوال کننده ذکر کرده اند، وجود ندارد و چنین صیغه ای ذکر نشده است.

 

علامه ناصرالدین البانی در کتاب "صفة الصلاة" خود می نویسد:

"پیامبر در تشهد اول و نیز سایر تشهدها بر خود صلوات می‌فرستاد و آن را برای امتش تشریع کرد و آنان را به فرستادن صلوات امر فرمود. او انواع و اشکالی از صلوات را به یارانش تعلیم فرموده که در زیر می‌آید:

1-   اللَّهُمَّ صَلِّی عَلَی مُحَمَّدٍوَعَلَی أَهْلِ بَیْتِهِ وَعَلَی أَزْوَاجِهِ وَذُرِّیَّتِهِ کَمَا صَلَّیْتَ عَلَی آلِ إِبْرَاهِیمَ إِنَّکَ حَمِیدٌ مَجِیدٌ وَبَارِکْ عَلَی مُحَمَّدٍ وَعَلَی أَهْلِ بَیْتِهِ وَعَلَی أَزْوَاجِهِ وَذُرِّیَّتِهِ کَمَا بَارَکْتَ عَلَی آلِ إِبْرَاهِیمَ إِنَّکَ حَمِیدٌ مَجِیدٌ. «خداوندا، بر محمد و اهل بیت و زنان و فرزندانش درود فرست، هم‌چنان که بر آل ابراهیم درود فرستادی، همانا تو ستوده و بزرگواری و محمد و اهل بیت و زنان و فرزندانش را مبارک گردان، هم‌چنان آل ابراهیم را مبارک گرداندی، تویی ستوده و بزرگوار». حضرت خود در تشهد چنین دعا می‌کرد. احمد و طحاوی با سند صحیح.

2-   اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَعَلَی آلِ مُحَمَّدٍ، کَمَا صَلَّیْتَ عَلَی إِبْرَاهِیْمَ وَعَلی آلِ إِبْرَاهِیْمَ، إِنَّکَ حَمِیْدٌ مَجِیْدٌ، اللَّهُمَّ بَارِکْ عَلَی مُحَمَّدٍ وَعَلَی آلِ مُحَمَّدٍ، کَمَا بَارَکْتَ عَلَی إِبْرَاهِیْمَ وَعَلَی (ژ) آلِ إِبْرَاهِیْمَ، إِنَّکَ حَمِیْدٌ مَجِیْدٌ. نسائی (159/47)، بخاری، مسلم و حمیدی (138/1) آورده‌اند

3-   اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ، وَآلِ مُحَمَّدٍ کَمَا صَلَّیْتَ عَلَی إِبْرَاهِیمَ وَآلِ إِبْرَاهِیمَ، وَبَارِکْ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ کَمَا بَارَکْتَ عَلَی إِبْرَاهِیمَ وَآلِ إِبْرَاهِیمَ، إِنَّکَ حَمِیدٌ مَجِیدٌ. احمد، نسائی و ابویعلی در «مسندش» (ق 44/2) با سند  صحیح.

4-   اللَّهُمَّ صَلِّی عَلَی مُحَمَّدٍ النَّبِیِّ الأُمِّیِّ وَعَلَی آلِ مُحَمَّدٍ کَمَا صَلَّیْتَ عَلَی إِبْرَاهِیمَ وَآلِ إِبْرَاهِیمَ وَبَارِکْ عَلَی مُحَمَّدٍ النَّبِیِّ الأُمِّیِّ کَمَا بَارَکْتَ عَلَی إِبْرَاهِیمَ وَعَلَی آلِ إِبْرَاهِیمَ إِنَّکَ حَمِیدٌ مَجِیدٌ. مسلم، ابوعوانه، ابن ابی شیبه در «المصنف» (2/132/1)

5-   اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ عَبْدِکَ وَرَسُولِکَ کَمَا صَلَّیْتَ عَلَی إِبْرَاهِیمَ وَبَارِکْ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ کَمَا بَارَکْتَ عَلَی إِبْرَاهِیمَ وَآلِ إِبْرَاهِیمَ. بخاری، نسائی، طحاوی، احمد

6-   اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَعَلَی أَزْوَاجِهِ وَذُرِّیَّتِهِ کَمَا صَلَّیْتَ عَلَی آلِ إِبْرَاهِیمَ وَبَارِکْ عَلَی مُحَمَّدٍ وَعَلَی أَزْوَاجِهِ وَذُرِّیَّتِهِ کَمَا بَارَکْتَ عَلَی آلِ إِبْرَاهِیمَ إِنَّکَ حَمِیدٌ مَجِیدٌ. بخاری و مسلم.

7-   اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَعَلَی آلِ مُحَمَّدٍ، وَبَارِکْ عَلَی مُحَمَّدٍ وَعَلَی آلِ مُحَمَّدٍ کَمَا صَلَّیْتَ وَبَارَکْتَ عَلَی إِبْرَاهِیمَ وَعَلَی آلِ إِبْرَاهِیمَ، إِنَّکَ حَمِیدٌ مَجِیدٌ. حاوی و ابوسعید ابن اعرابی در «المعجم» (79/2) با سند صحیح آورده‌اند."

و باز می نویسد: " و بدان که نوع اول و چهارم از این موارد تعلیم رسول خدایند که اصحابش از وی درباره ی کیفیت صلوات پرسیده بودند. بنابراین، این دو می‌توانند بهترین آنها باشند، چون وی برای خود و دیگران جز بهترین را برنمی‌گزید.."

و باز می نویسد:

"بدان که تلفیق نوعی از صلوات با انواع دیگر جایز نیست؛ همان‌طوری که در تشهد ذکر شد، این کار بدعت در دین است. هم‌چنان که شیخ الإسلام ابن تیمیه در بحث تکبیر نماز عید فطر و قربان بیان کرده (مجموع 69/253/1)."

پس همانگونه که جناب شیخ البانی فرمودند، نمی توان از حدود خارج شد و خود، الفاظ را با هم تلفیق کنیم و یک نوع صلوات دیگر درست کنیم که در هیچیک از نصوص وارد نشده اند، زیرا این امر بدعتی در دین است و ما نمی توانیم از محدوده ی نصوص خارج شویم، زیرا مبنای عبادات توقیفی است، یعنی عبادات باید همانگونه انجام شوند که شرع تعیین کرده است، نه بیشتر و نه کمتر، و لذا چون در الفاظ وارده برای صلوات داخل تشهد، هیچ لفظی با "اللهم صلی علی محمد و علی اله و صحبه وسلم" نیامده است، پس برای ما جایز نیست که خود بدون در دست داشتن نصی این عمل را انجام دهیم.

همچنین قیاس صلوات داخل تشهد بر صلوات خارج از نماز باطل است، زیرا به اتفاق امت قیاس در عبادات جایز نیست، و صلوات فرستادن جزو عبادات می باشد، بنابراین نمی توان گفت که من از صلوات خارج نماز برای داخل تشهد استفاده می کنم، قطعا اگر این امر جایز می بود، سلف صالح امت در آن از ما سبقت می گرفتند، زیرا محبت آنها نسبت به صحابه رضی الله عنهم بیشتر از ماست.

یکی از علمای اسلامی به نام حسن بن علی بر بهاری از یاران امام ‏احمد بن حمبل(رحمه الله) ‏گفته است:«از بدعتهای کوچک بپرهیزکه بدعت کوچک به بدعتهای ‏بزرگ تبدیل می شوند. و ‏هر بدعتی که در امت به وجود آمده است، در ابتدا کوچک وشبیه حق ‏بوده و شخص بدعت گذار ‏فریفته آن شده و بعداً نتوانسته است از آن بیرون بیاید و در نتیجه ‏بدعت بزرگ شده و به دین ‏شخص بدعت گذار تبدیل شده است و بدین ترتیب شخص بدعت ‏گذار با راه راست مخالفت کرده ‏و از اسلام خارج شده است. پس از هرکس بویژه هم عصرانت ‏سخنی را شنیدی، عجله به خرج ‏نده و بدان عمل نکن تا نپرسی که آیا یکی از اصحاب پیامبر ‏‏(صلی الله علیه وسلم )یا یکی از ‏علما در این زمینه سخنی گفته است یا نه. پس اگر اثری از ‏آنان را دیدی به آن تمسک کن و ‏گرنه از آن بگذر تا وارد آتش جهنم نشوی».(قاضی محمد بن ‏أبی یعلی، طبقات ‏الحنابله،بیروت،دارالمعرفة،ج2،ص19- 18)‏

 

عبدلله بن عمر  رضی ﷲ عنهما از مرده که عطسه کرده بود ،شنید که گفت:«الحمدلله و الصلاة ‏والسلام علی رسول الله» پس عبدالله بن عمر رضی ﷲ عنهما به او گفت :پیامبر(صلی الله علیه ‏وسلم ) این چنین به ما یاد نداده است بلکه فرموده است:‏

‏«ما هکذا علمنا رسول الله(صلی الله علیه وسلم ) بل قال: إذا عطسأ حد کم فلیحمدالله،و لم یقل : و ‏لیصل علی رسول الله» ‏

‏«هر گاه یکی از شما عطسه کرد، حمد وستایش خدای را بجا بیاورید و بگوید الحمدالله نفرموده ‏که بر رسول خدا هم صلوات بفرستید.»( ترمذی)  ‏

 

والله اعلم

وصلی الله وسلم علی محمد وعلی آله وأصحابه والتابعین لهم بإحسان إلی یوم الدین

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com